شماطه نحس

پاسخی سخت در خور بود
زمستانِ پس از بهار.
ولی افسوس ، بهار در راه
زخمه زمستانی را که گذشت
بر شاخ و برگ خود
چون شمشیر بیگانه‌ای ناخوانده تا زمستانی دوباره
یادآور امیدی نابجا را
خواهد گریست .
و این امید ریخته همچون شماطه نحس
به تکرار است .

مفتون