به تو تبریک

ای با دگران دوست این بود رفاقت به تو تبریک
خالی شده از عشق گرفتار رذالت به تو تبریک

کی گفت که در باور من باز عزیزی گل گندم
آزاد دروغین طرفدار اسارت به تو تبریک

هر چند که آزاد ولی اوج گناهی و ندانی
دیوانه ی ترسوی هواخواه شقاوت به تو تبریک

هر چند که زیبا شده باشی و فریبنده بدان که
تائیس گناهی تو وَ در بند بلاهت به تو تبریک

پر شد ز تو دنیای درستی ز پلیدی شب تاریک
ذاتت همه از کینه وجودت ز قساوت به تو تبریک

در خویش نگاهی تو بینداز که دائم به گناهی
آدم بفریبی سر سیبی به حماقت به تو تبریک

این بغض که در حنجره ام پر شده باری من رسوا
با شعله ی خشمش برسد روز زوالت به تو تبریک

بی پایه اساسی و خود آزار و شنیعی دم آخر
ابلیس به بطلان برسد حد کمالت به تو تبریک

مهرداد آرا