احــــوال

من شاعـــــر شهر آشنـایم
درشهـر همه کنند صـدایم

گویندسخن بگو ز احـــوال
احــــوال نمانده از بــرایم

از واژه ی خوب ولحن وآوا
زنهـار نمـانده تا ســــرایم

زخمی زتن نحیف وخسته
چرکین وبـو گنـد گـــرفته

با فهم وشعور وعقل ودانش
درمــان نشـود کند تــراوش