فناوری نظامی چین در سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته و این کشور به یکی از قدرت‌های نظامی منطقه تبدیل شده است. اهداف نظامی پکن برای ایجاد تسلط در دریای چین شرقی و جنوبی و همچنین فلات تبت، منجر به سرمایه‌گذاری در توسعه سیستم‌های تسلیحاتی خاصی شده که آمریکا آن‌ها را در اختیار ندارد.

موشک‌های بالستیک ضدکشتی: برگ برنده ارتش چین

به گزارش گجت نیوز، چین یکی از معدود کشورهایی است که موشک‌های بالستیک ضدکشتی (ASBMs) را توسعه داده است. این موشک‌ها برای هدف قرار دادن شناورهای جنگی متحرک از فواصل دور طراحی شده‌اند. این قابلیت به ارتش چین اجازه می‌دهد تا ناوهای هواپیمابر آمریکا را از عمق خاک خود هدف قرار دهد.

موشک‌های ASBM عملیاتی چین شامل YJ-21 با برد ۱,۵۰۰ کیلومتر، DF-21D زمینی با برد حدود ۲,۱۵۰ کیلومتر، DF-17 متحرک جاده‌ای با برد تا ۲,۰۰۰ کیلومتر و DF-26D با حداکثر برد ۴,۰۰۰ کیلومتر هستند.

دوربردترین نمونه عملیاتی، گونه ASBM موشک DF-27 است که می‌تواند اهداف تا ۸,۰۰۰ کیلومتری از خاک اصلی چین را هدف قرار دهد. این برد، شناورهای آمریکایی مستقر در گوام، آلاسکا و حتی هاوایی را در تیررس موشک‌های چین قرار می‌دهد.

آمریکا در حال حاضر هیچ ASBM در زرادخانه خود ندارد، زیرا از لحاظ استراتژیک نیازی به آن‌ها نداشته است. البته آمریکا موشک‌های ضدکشتی غیربالستیک مانند گونه ضدکشتی موشک تاماهاوک و موشک ضدکشتی دوربرد لاکهید مارتین AGM-158C LRASM را در اختیار دارد.

موشک‌های بالستیک میان‌برد زمینی ارتش چین؛ قدرتی در خشکی

طولانی‌ترین برد موشک زمینی آمریکا مربوط به ICBM LGM-30 Minuteman III است، اما زرادخانه موشک‌های بالستیک زمینی کوتاه‌برد این کشور تقریباً وجود ندارد.

این شکاف تا حدی به دلیل پیمان نیروهای هسته‌ای میان‌برد (INF) است که آمریکا برای بیش از سه دهه با شوروی (و سپس روسیه) امضا کرده بود و ساخت و استقرار موشک‌های بالستیک و کروز زمینی با برد ۵۰۰ تا ۵,۵۰۰ کیلومتر را ممنوع می‌کرد.

این پیمان باعث شد آمریکا این شکاف را با تقویت موشک‌های زیردریایی، سیستم‌های کوتاه‌برد و تسلیحات هایپرسونیک دوربرد جبران کند.

در مقابل، چین به دلیل عدم مشارکت در این پیمان، مجموعه‌ای گسترده از موشک‌های زمینی کوتاه‌برد و میان‌برد را توسعه داد. گزارش سال ۲۰۲۴ وزارت دفاع آمریکا، موشک‌های زمینی چین شامل DF-21 (MRBM)، DF-26 (IRBM با برد تا ۴,۰۰۰ کیلومتر)، DF-17 (MRBM) و کروزهای تهاجم زمینی CJ-10/CJ-100 را فهرست می‌کند.

در همین باره:

طرح چین برای شکست آمریکا در حوزه فناوری تا سال ۲۰۳۰

این سیستم‌ها بردی بین ۱,۵۰۰ تا ۴,۰۰۰ کیلومتر را پوشش می‌دهند و به چین توانایی حمله سریع به اهداف منطقه‌ای از پرتابگرهای زمینی را می‌دهند. آمریکا در سال ۲۰۱۹ از پیمان INF خارج شد، اما تا سال‌ها با دستیابی به این توانایی فاصله دارد.

شبکه دفاع ساحلی پیشرفته چین؛ سدی در برابر تهدیدات

علاوه بر سیستم‌های موشک بالستیک ضدکشتی اختصاصی، چین سیستم دفاع ساحلی خود را با استفاده از یک شبکه موشکی ساحلی زمینی ویژه تقویت کرده است.

برخلاف ASBMها که پیش‌تر به آن‌ها پرداختیم، این شبکه موشکی عمدتاً از موشک‌های کروز ضدکشتی (ASCMs) استفاده می‌کند که معمولاً روی کامیون نصب شده و تحرک بالایی دارند. این موشک‌ها برد عظیمی مانند ASBMها ندارند، اما برای حمله به اهداف در فاصله چند صد کیلومتری از سواحل چین کافی هستند.

این یگان‌های ساحلی از موشک‌هایی مانند YJ-62 و YJ-12B استفاده می‌کنند که می‌توانند از کامیون‌های متحرک مستقر در امتداد ساحل یا پاسگاه‌های جزیره‌ای پرتاب شوند. آمریکا فاقد یک شبکه موشکی ضدکشتی ساحلی در سطح ملی است.

با این حال، سپاه تفنگداران دریایی آمریکا اخیراً استفاده از واحدهای کوچک موشک تهاجم دریایی (Naval Strike Missile) نصب‌شده روی کامیون را آزمایش کرده‌اند، اما این‌ها همیشه برای استفاده در خارج از کشور طراحی شده بودند و هرگز قرار نبود بخشی از یک شبکه دفاع ساحلی باشند. عدم تمایل آمریکا به داشتن این قابلیت‌ها عمدتاً به دلیل موقعیت ژئواستراتژیک و اهداف نظامی آن است.