به گزارش رکنا، رویدادهای جهانی 26 فوریه: تاریخچه و اطلاعات را در ادامه تقدیم تان کرده ایم.

امضای قرارداد مصالحه میان ایران و روم (سال 422 میلادی)

دو امپراتوری قدرتمند ایران و روم، در طول تاریخ بارها به دلیل رقابت ها و اختلافات وارد جنگ شده بودند. یکی از این درگیری ها که در سال 421 میلادی آغاز شد، بهانه اش حمایت روم از مسیحیانی بود که به دلیل فشارها از ایران به روم پناه برده بودند. با شکست مذاکرات میان فرستاده ایران و امپراتور روم درباره بازگرداندن این پناهجویان، اوضاع به سرعت به جنگ منجر شد. در پی این درگیری ها، اموال کارگران رومی در ایران توقیف و خودشان زندانی شدند.

با وجود تلفات و هزینه های این نبرد، هیچ کدام از طرفین توانایی شکست قطعی دیگری را نداشتند. در نهایت نیروهای رومی به خاک خود بازگشتند و ایران نیز از جنگ به عنوان نبردی شکست خورده یا پیروز بیرون نیامد. در این میان، سپاه روم خود تقاضای آتش بس و صلح کرد. در 27 ژانویه 422 میلادی، دو طرف قراردادی امضا کردند که به "مصالحه صد ساله" معروف شد. این معاهده شرایط جدیدی را برقرار ساخت؛ از جمله آزادی مذهبی مسیحیان در ایران و زرتشتیان در روم. همچنین، روم موظف شد هزینه دفاع از مرزهای ایران مقابل قبایل مهاجم را تأمین کند؛ هرچند رومی ها این پرداخت ها را نوعی فشار و باج گیری از سوی ایران به شمار می آوردند.

با این وجود، این پیمان صلح کمتر از بیست سال دوام آورد و جنگ میان این دو امپراتوری بار دیگر آغاز شد.

امضای قرارداد صلح ویتنام و خروج نیروهای آمریکایی (1973 میلادی)

مداخله ایالات متحده در امور منطقه هند و چین از دهه 1950 آغاز شد و مانع از تحقق توافقات بین المللی برای اتحاد ویتنام شمالی و جنوبی گردید. از اوایل دهه 1960، با افزایش حملات نیروهای کمونیستی به نام «ویت کنگ»، دولت ویتنام جنوبی از آمریکا درخواست کمک نظامی کرد. این درخواست موجب حضور سربازان آمریکایی در ویتنام از سال 1962 شد که در دوران ریاست جمهوری کندی آغاز و در زمان رئیس جمهور جانسون با حمله های مستقیم به ویتنام شمالی شدت گرفت. جنگ به مدت 9 سال ادامه داشت و خسارات گسترده ای بر جای گذاشت.

در این نبرد بی رحمانه، نیروی هوایی ایالات متحده میلیون ها تن بمب بر شهرها و تأسیسات ویتنام شمالی ریخت. آمارها نشان می دهند طی این دوره، قدرت تخریب بمب های استفاده شده در ویتنام، بیش از دو برابر تمام بمب های جنگ جهانی دوم بوده است. این جنگ نه تنها تلفات سنگینی به ویتنام وارد کرد، بلکه موجی از نارضایتی عمومی در داخل آمریکا به راه انداخت. مردم آمریکا از سال 1966 تاکیدی بر توقف جنگ داشتند و در نهایت با روی کار آمدن ریچارد نیکسون، او وعده خاتمه دادن به این منازعات را عملی کرد.

با شکست آمریکا در این جنگ و امضای قرارداد صلح در فرانسه، خروج نیروهای آمریکایی از ویتنام آغاز شد. این فرآیند با فاصله کوتاهی در 29 مارس 1973 به طور کامل به پایان رسید و آخرین سرباز آمریکایی خاک ویتنام را ترک کرد.