حمید صفت قرار است در نمایش «آرش» به کارگردانی علی سرابی، در نقش افراسیاب روی صحنه برود؛ انتخابی که بعد از کنار رفتن نوید محمدزاده از این پروژه، خیلی زود به یکی از سوژههای بحثبرانگیز تئاتر تبدیل شد.
، حالا پرسش اصلی این است؛ آیا حمید صفت میتواند از پس نقشی بربیاید که پیش از این قرار بود نوید محمدزاده آن را بازی کند؟
«آرش» قرار است نخستین اجرای خود را از ۱۸ شهریور آغاز کند و حمید صفت در فاصله کوتاهی تا شروع اجرا به گروه اضافه شده است. همین فاصله زمانی، یکی از مهمترین نکات درباره این انتخاب است. صفت برخلاف محمدزاده، بخش اصلی کارنامهاش را در موسیقی و اجراهای صحنهای ساخته و تجربه تئاتری بسیار محدودتری دارد.
با این حال، انتخاب او را نمیتوان صرفا یک تصمیم عجیب یا از سر ناچاری دانست. حمید صفت در سالهای گذشته توانسته برای خودش یک پرسونای مشخص بسازد. خواننده رپی که خودش گذشتهای پر ماجرا دارد و چندسالی است پایش به سریالها باز شده است. حضور او در سریال «بامداد خمار» و ایفای نقش اصلان نیز باعث شد این چهره بیش از گذشته از دنیای موسیقی فاصله بگیرد و وارد فضای بازیگری شود.
از این منظر، حضور صفت در «آرش» میتواند یک ریسک حسابشده باشد. او نامی شناختهشده است و حضورش بهتنهایی میتواند توجه مخاطبانی را که شاید به شکل معمول مخاطب تئاتر نباشند، به سمت نمایش جلب کند. بهخصوص اینکه «آرش» از همان ابتدا به دلیل حضور نوید محمدزاده پروژهای خبرساز بود و حالا جایگزینی او با حمید صفت خود به یک عامل تبلیغاتی برای نمایش تبدیل شده است.
کاریزما کافی است؟
![]()
اما مسئله اصلی همچنان روی صحنه مشخص خواهد شد. کاریزما بهتنهایی برای بازی در تئاتر کافی نیست. بازیگر تئاتر باید بتواند بدن، بیان، ریتم، انرژی و ارتباط خود با دیگر بازیگران را در یک اجرای زنده کنترل کند؛ جایی که برخلاف سینما امکان تکرار برداشت یا اصلاح اشتباه وجود ندارد.
اینجاست که مقایسه صفت با محمدزاده اجتنابناپذیر میشود. محمدزاده بخش مهمی از اعتبار حرفهای خود را از تئاتر به دست آورده است. صفت اما باید در مدت کوتاهی ثابت کند که میتواند از یک خواننده و چهره محبوب موسیقی به بازیگری تبدیل شود که روی صحنه تئاتر هم حرفی برای گفتن دارد.
البته شاید بزرگترین اشتباه این باشد که از صفت انتظار داشته باشیم دقیقا جای محمدزاده را پر کند. او اگر بخواهد همان تصویری را که مخاطب از محمدزاده در ذهن دارد بازسازی کند، احتمالا از همان ابتدا بازنده مقایسه خواهد بود. نقطه قوت صفت میتواند اتفاقاً متفاوت بودن او باشد؛ اینکه افراسیاب را با جنس حضور، صدا، بدن و کاریزمای خودش بسازد.
«آرش» حالا فقط یک نمایش نیست؛ آزمونی جدی برای حمید صفت است. اگر او بتواند از سایه نام نوید محمدزاده بیرون بیاید و افراسیابی مستقل خلق کند، این انتخاب میتواند از یک ریسک خطرناک به یکی از هوشمندانهترین تصمیمهای تئاتری امسال تبدیل شود. اما اگر نتواند از پس این فشار بربیاید، مقایسه با محمدزاده میتواند خیلی زود به پاشنه آشیل نمایش تبدیل شود.
در نهایت باید تا ۱۸ شهریور و نخستین اجرای «آرش» صبر کرد؛ جایی که مشخص میشود حمید صفت صرفاً یک انتخاب جنجالی برای جایگزینی نوید محمدزاده بوده یا واقعاً میتواند یکی از غافلگیریهای تئاتر امسال باشد.