ورنر مولدرس، خلبان مشهور آلمانی در جنگ جهانی دوم، از جمله چهرههایی بود که با تغییر تاکتیکهای نبرد هوایی، شیوه استفاده از جنگندهها را دگرگون کرد. او علاوه بر ثبت بیش از ۱۰۰ پیروزی هوایی، در توسعه آرایش موسوم به «چهار انگشت» نقش مهمی داشت؛ روشی که بعدها به یکی از الگوهای اصلی نبرد هوایی در بسیاری از نیروهای هوایی جهان تبدیل شد.
به نقل از HistoryNet مولدرس در جریان حضور در لژیون کوندور، آرایش موسوم به Finger-Four Formation را توسعه داد و آن را در میدان نبرد آزمایش کرد. این آرایش از چهار هواپیما تشکیل میشد که در موقعیتی شبیه چهار انگشت دست باز نسبت به یکدیگر قرار میگرفتند.
این روش در مقایسه با آرایشهای فشردهتر، میدان دید بیشتری در اختیار خلبانان قرار میداد و امکان دفاع متقابل میان جنگندهها را افزایش میداد. هر دو هواپیما در یک جفت میتوانستند یکدیگر را پوشش دهند و در عین حال فاصله کافی برای مانور و شناسایی هواپیماهای دشمن داشته باشند.
HistoryNet نوشته است که این تاکتیک بعدها در نیروی هوایی کشورهای مختلف مورد استفاده قرار گرفت. در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا با عنوان «Finger-Four» شناخته شد و نیروی هوایی آمریکا نیز شکل مشابهی از آن را در تاکتیکهای خود به کار گرفت.
مجله Smithsonian Air & Space Magazine نیز در گزارشی درباره تاکتیکهای خلبانان جنگنده، ریشه آرایش «چهار انگشت» را به جنگ داخلی اسپانیا نسبت داده و مولدرس را از چهرههای اصلی توسعه آن معرفی کرده است. این مجله مینویسد مولدرس که در آن جنگ از خلبانان برجسته آلمان بود، بعدها به نخستین خلبانی تبدیل شد که به ۱۰۰ پیروزی هوایی رسید.
مولدرس در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۱ به این رکورد رسید و در همان روز دو هواپیمای شوروی را نیز سرنگون کرد تا شمار پیروزیهای ثبتشده او به ۱۰۱ برسد. او در آن زمان تنها ۲۸ سال داشت.
با وجود شهرت نظامی، مولدرس در میان نیروهای تحت فرمان خود به رفتار نزدیک با خلبانان جوانتر شناخته میشد و زیردستانش او را با لقب «واتی» (Vati) به معنای «بابا» صدا میکردند.
مولدرس در نهایت در ۲۲ نوامبر ۱۹۴۱، هنگام سفر به آلمان، در سقوط هواپیمایی که با آن پرواز میکرد کشته شد.
امروزه اهمیت مولدرس تنها به شمار هواپیماهایی که سرنگون کرد محدود نمیشود. تاکتیک «چهار انگشت» که او در توسعه و استفاده رزمی آن نقش داشت، یکی از مهمترین تغییرات تاکتیکی نبردهای هوایی قرن بیستم محسوب میشود. البته منابع تاریخی تأکید میکنند که مولدرس تنها فرد دخیل در شکلگیری این آرایش نبود و گونتر لوتزو و دیگر خلبانان آلمانی نیز در توسعه آن نقش داشتند.