شفقنا- حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود ادیب در مراسم نخستین سالگرد ارتحال حضرت آیت‌الله عبدالکریم موسوی اردبیلی که به همت انجمن اسلامی دانشگاه تهران برگزار شد با تأکید بر اینکه نتایج مجالس این چنینی باید به ما و آیندگان برسد، اظهار کرد: این که موسوی اردبیلی که بود و چه کرده است، اگر منجر به برداشتی برای زندگی ما نشود، کار عبث و بیهوده ای است. مهم این است که از موسوی اردبیلی ها بیاموزیم که چگونه باید زندگی کنیم.
به گزارش خبرنگار شفقنا، او با بیان این که معدود شخصیت‌هایی چه در میان روحانیون و چه در میان غیر آنها داریم که دو جنبه روشنفکری و آکادمیسین بودن را در خود جمع کرده باشند یعنی هم اهل مدرسه و هم اهل اجتماع بوده باشند، گفت: اینها موارد کمیابی هستند. در این محفل به آیت‌الله موسوی اردبیلی نه به عنوان یک مرجع تقلید و فقیه و نه یک کارگزار ارشد جمهوری اسلامی بلکه به عنوان یک شخصیت فرهنگی نگاه می کنیم.
این استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: هر شخصیت فرهنگی هر چه با جامعه ای که مخاطب اوست، همانندتر باشد، برای آن جامعه بهتر می تواند کار کند و در آن تاثیرگذار باشد.
او با بیان این که یکی از ارکان فرهنگ ما فرهنگ اسلامی و دیگری فرهنگ ایرانی به معنای خاص کلمه است، گفت: کمتر از دو قرن است که ما با دنیای جدید در تعامل قرار گرفته ایم و عناصر بسیاری از فرهنگی که از آن به عنوان فرهنگ مدرن یاد می کنیم، وارد جامعه و فرهنگ و زندگی روزمره و اندیشه و عمل ما شده است.
ادیب تصریح کرد: ما با بزرگان و شخصیت های بسیاری مواجهیم که در یکی از این اضلاع یا در نهایت در دو ضلع از آنها برجسته هستند. ضمن این که بر آن برجستگی ها ارزش ها قدر می گذاریم اما آنها را نمی توانیم به عنوان یک الگوی موثر و موفق در رشد فرهنگی جامعه‌مان تلقی کنیم.
او حُسن موسوی اردبیلی را این نکته دانست که با تمام این اضلاع، مرتبط و آشنا بود و افزود: این گوهر گرانبهایی بود که کم یافت می شود. ایشان از سویی یک عالم جامع اسلام شناس در تراز اول دین شناسان بود، فلسفه هم خوانده بود و یکی از اهتمام های ایشان نیز در زمینه تفسیر و استخراج مفاهیم و مبانی قرآنی بود. از طرف دیگر فردی بود که با دنیای امروز، آشنا بود و دنیای امروز را می شناخت. موسوی اردبیلی در روزِ خود می زیست.
ادیب ادامه داد: او کسی بود که در دهه سی یا اوایل دهه چهل در اردبیل برای کمک به فقرا توزیع ثروت نمی کرد بلکه ایجاد فرصت می کرد و کارگاه مبارزه با فقر ایجاد کرده بود. او کسی بود که در اواخر دهه ی چهل در تهران، مدرسه ساخت یعنی به این نتیجه رسید که اصلی ترین کاری که یک فعال فرهنگی باید انجام دهد، ارتباط با بچه ها و نسل جوان است و مدارس مفید محصول همان دوران است. مقدمات تاسیس دانشگاه مفید هم قبل از انقلاب، پیگیری شد که به دلیل برخورد با موانع تشریفاتی و امنیتی متوقف شد. ایشان بعد از سال ۶۵ کار را شروع کردند و بعد از اتمام دوره مسوولیت ایشان و بازگشت به قم، کار با جدیت بیشتری پیگیری شد.
او تصریح کرد: آیت‌الله موسوی اردبیلی فردی است که وقتی هژمونی تفکر مارکسیستی در دنیا مطرح شد، کاپیتال مارکس را با مترجم آن، آقای جوانشیر مباحثه کرد. مباحث اقتصادی روز را با چند نفر از جمله آقای ابوالحسن بنی صدر که اقتصاددان و در آن دوره عضو شورای انقلاب بود، مباحثه کرد. به جرات می توان گفت که در زمینه مسایل اقتصادی و حقوق اقتصادی، ایشان اعلم علمای معاصر ما بود.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: در خاطرات سران انقلاب می خواندم که در پاره ای از مذاکرات با شخصیت های خارجی در دوران انقلاب، آقای موسوی اردبیلی طرف گفت وگو بوده است. از جمله در منزل آقای دکتر فریدون سحابی و ملاقات با ژنرال هایزر، آقای موسوی اردبیلی طرف گفت وگو بوده است.
او با بیان این که این چیزی است که موسوی اردبیلی را پاسخ به نیاز جامعه امروز ما می کرد، گفت: امیدواریم فردا ما راهم پاسخگوی به نیازهای روزگار خودمان کند. اگر این را از موسوی اردبیلی آموخته باشیم، این مجلس و جلسات و گفت وگوهای دیگری که درباره او انجام شده است را سودمند خواهد کرد.
