سوره شورا - صفحه 407 قران

دنیا را کمى از آن به او مى ‏دهیم، اما در آخرت هیچ بهره‏ اى ندارد! (۲۰)

آیا معبودانى دارند که بى‏ اذن خداوند آیینى براى آن‌ها ساخته‏ اند؟! اگر مهلت معینى براى آن‌ها نبود، در میانشان داورى مى‏ شد (و دستور عذاب صادر مى ‏گشت) و براى ظالمان عذاب دردناکى است! (۲۱)

(در آن روز) ستمگران را مى ‏بینى که از اعمالى که انجام داده ‏اند سخت بیمناکند، ولى آن‌ها را فرا مى‏ گیرد! اما کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده ‏اند در باغهاى بهشتند و هر چه بخواهند نزد پروردگارشان براى آن‌ها فراهم است؛ این است فضل (و بخشش) بزرگ! (۲۲)

این همان چیزى است که خداوند بندگانش را که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏ اند به آن نوید مى ‏دهد! بگو: «من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‏ کنم جز دوست ‏داشتن نزدیکانم (اهل بیتم)؛ و هر کس کار نیکى انجام دهد، بر نیکى‏ اش مى‏ افزاییم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است. (۲۳)

آیا مى ‏گویند: «او بر خدا دروغ بسته است‏»؟! در حالى که اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر مى ‏نهد (و اگر خلاف بگوئى قدرت اظهار این آیات را از تو مى‏ گیرد) و باطل را محو مى‏ کند و حق را بفرمانش پابرجا مى ‏سازد؛ چرا که او از آنچه درون سینه‏ هاست آگاه است. (۲۴)

او کسى است که توبه را از بندگانش مى ‏پذیرد و بدی‌ها را مى ‏بخشد، و آنچه را انجام مى ‏دهید مى ‏داند. (۲۵)

و درخواست کسانى را که ایمان آورده و کارهاى نیک انجام داده‏اند مى ‏پذیرد و از فضل خود بر آن‌ها مى ‏افزاید؛ اما براى کافران عذاب شدیدى است! (۲۶)

هرگاه خداوند روزى را براى بندگانش وسعت بخشد، در زمین طغیان و ستم مى ‏کنند؛ از این‏رو بمقدارى که مى ‏خواهد (و مصلحت مى ‏داند) نازل مى‏ کند، که نسبه به بندگانش آگاه و بیناست! (۲۷)

او کسى است که باران سودمند را پس از آنکه مایوس شدند نازل مى ‏کند و رحمت خویش را مى‏ گستراند؛ و او ولى و (سرپرست) و ستوده است! (۲۸)