نتیجه استخاره با قران

شرح استخاره
| این کار را شروع کن چرا که مامور به انجام دادن آن هستی و خدا را شکر کن و ستایش کن اما از حدودت تعدی نکن و به آنچه که در آن هستی اکتفا کن. |
آیات استخاره به همراه ترجمه
سوره زخرف (صفحه ۴۱۱)
| وَﭐلَّذِی خَلَقَ ﭐلْأَزْوَاجَ کُلَّهَا وَجَعَلَ لَکُم مِّنَ ﭐلْفُلْکِ وَﭐلْأَنْعَامِ مَا تَرْکَبُونَ (۱۲) لِتَسْتَوُواْ عَلَىٰ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْکُرُواْ نِعْمَةَ رَبِّکُمْ إِذَا ﭐسْتَوَیْتُمْ عَلَیْهِ وَتَقُولُواْ سُبْحانَ ﭐلَّذِی سَخَّرَ لَنَا هَـٰذَا وَمَا کُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ (۱۳) وَإِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ (۱۴) وَجَعَلُواْ لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءاً إِنَّ ﭐلْإِنسَانَ لَکَفُورٌ مُّبِینٌ (۱۵) أَمِ ﭐتَّخَذَ مِمَّا یَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاکُم بِـﭑلْبَنِینَ (۱۶) وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَـٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَهُوَ کَظِیمٌ (۱۷) أَوَمَن یُنَشَّأُ فِی ﭐلْحِلْیَةِ وَهُوَ فِی ﭐلْخِصَامِ غَیْرُ مُبِینٍ (۱۸) وَجَعَلُواْ ﭐلْمَلَائِکَةَ ﭐلَّذِینَ هُمْ عِبَادُ ﭐلرَّحْمَـٰنِ إِنَاثاً أَشَهِدُواْ خَلْقَهُمْ سَتُکْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَیُسْأَلُونَ (۱۹) وَقَالُواْ لَوْ شَاءَ ﭐلرَّحْمَـٰنُ مَا عَبَدْنَاهُم مَّا لَهُم بِذَالِکَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا یَخْرُصُونَ (۲۰) أَمْ ءَاتَیْنَاهُمْ کِتَاباً مِّن قَبْلِهِ فَهُم بِهِ مُسْتَمْسِکُونَ (۲۱) بَلْ قَالُواْ إِنَّا وَجَدْنَا ءَابَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ ءَاثَارِهِم مُّهْتَدُونَ (۲۲) وَکَذَالِکَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ فِی قَرْیَةٍ مِّن نَّذِیرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا ءَابَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ ءَاثَارِهِم مُّقْتَدُونَ (۲۳) قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُکُم بِأَهْدَىٰ مِمَّا وَجَدتُّمْ عَلَیْهِ ءَابَاءَکُمْ قَالُواْ إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ کَافِرُونَ (۲۴) فَـﭑنتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَـﭑنظُرْ کَیْفَ کَانَ |
| و همان کسى که همه زوجها را آفرید، و براى شما از کشتیها و چهارپایان مرکبهایى قرارداد که بر آن سوار مى شوید، (۱۲) تا بر پشت آنها بخوبى قرار گیرید؛ سپس هنگامى که بر آنها سوار شدید، نعمت پروردگارتان را متذکر شوید و بگویید: «پاک و منزه است کسى که این را مسخر ما ساخت، وگرنه ما توانایى تسخیر آن را نداشتیم؛ (۱۳) و ما به سوى پروردگارمان باز مى گردیم!» (۱۴) آنها براى خداوند از میان بندگانش جزئى قرار دادند (و ملائکه را دختران خدا خواندند)؛ انسان کفران کننده آشکارى است! (۱۵) آیا از میان مخلوقاتش دختران را براى خود انتخاب کرده و پسران را براى شما برگزیده است؟! (۱۶) در حالى که هرگاه یکى از آنها را به همان چیزى که براى خداوند رحمان شبیه قرار داده (به تولد دختر) بشارت دهند، صورتش (از فرط ناراحتى) سیاه مى شود و خشمگین مى گردد! (۱۷) آیا کسى را که در لابلاى زینتها پرورش مى یابد و به هنگام جدال قادر به تبیین مقصود خود نیست (فرزند خدا مى خوانید)؟! (۱۸) آنها فرشتگان را که بندگان خداوند رحمانند مؤنث پنداشتند؛ آیا شاهد آفرینش آنها بوده اند؟! گواهى آنان نوشته مى شود و (از آن) بازخواست خواهند شد! (۱۹) آنان گفتند: «اگر خداوند رحمان مى خواست ما آنها را پرستش نمى کردیم!» ولى به این امر هیچ گونه علم و یقین ندارند و جز دروغ چیزى نمى گویند! (۲۰) یا اینکه ما کتابى پیش از این به آنان داده ایم و آنها به آن تمسک مى جویند؟! (۲۱) بلکه آنها مى گویند: «ما نیاکان خود را بر آئینى یافتیم، و ما نیز به پیروى آنان هدایت یافته ایم.» (۲۲) و اینگونه در هیچ شهر و دیارى پیش از تو پیامبر انذارکننده اى نفرستادیم مگر اینکه ثروتمندان مست و مغرور آن گفتند: «ما پدران خود را بر آئینى یافتیم و به آثار آنان اقتدا مى کنیم.» (۲۳) (پیامبرشان) گفت: «آیا اگر من آیینى هدایت بخش تر از آنچه پدرانتان را بر آن یافتید آورده باشم (باز هم انکار مىکنید)؟!» گفتند: «(آرى) ما به آنچه شما به آن فرستاده شده اید کافریم!» (۲۴) به همین جهت از آنها انتقام گرفتیم؛ بنگر چگونه بود |
