سوره زخرف - صفحه 413 قران

(ولى به آن‌ها مى‏ گوییم:) هرگز این گفتگو‌ها امروز به حال شما سودى ندارد، چرا که ظلم کردید؛ و همه در عذاب مشترکید! (۳۹)

(اى پیامبر!) آیا تو مى ‏توانى سخن خود را به گوش کران برسانى، یا کوران و کسانى را که در گمراهى آشکارى هستند هدایت کنى؟! (۴۰)

و هرگاه تو را از میان آن‌ها ببریم، حتما از آنان انتقام خواهیم گرفت؛ (۴۱)

یا اگر (زنده بمانى و) و آنچه را (از عذاب) به آنان وعده داده ‏ایم به تو نشان دهیم، باز ما بر آن‌ها مسلطیم! (۴۲)

آنچه را بر تو وحى شده محکم بگیر که تو بر صراط مستقیمى. (۴۳)

و این مایه یادآورى (و عظمت) تو و قوم تو است و بزودى سؤال خواهید شد. (۴۴)

از رسولانى که پیش از تو فرستادیم بپرس: آیا غیر از خداوند رحمان معبودانى براى پرستش قرار دادیم؟! (۴۵)

ما موسى را با آیات خود به سوى فرعون و درباریان او فرستادیم؛ (موسى به آنها) گفت: «من فرستاده پروردگار جهانیانم‏» (۴۶)

ولى هنگامى که او آیات ما را براى آن‌ها آورد، به آن مى ‏خندیدند! (۴۷)

ما هیچ آیه (و معجزه‏اى) به آنان نشان نمى‏ دادیم مگر اینکه از دیگرى بزرگتر (و مهمتر) بود؛ و آن‌ها را به (انواع) عذاب گرفتار کردیم شاید بازگردند! (۴۸)

(وقتى گرفتار بلا مى‏ شدند مى) گفتند: «اى ساحر! پروردگارت را به عهدى که با تو کرده بخوان (تا ما را از این بلا برهاند) که ما هدایت خواهیم یافت (و ایمان مى ‏آوریم)!» (۴۹).

اما هنگامى که عذاب را از آن‌ها برطرف مى‏ ساختیم پیمان خود را مى ‏شکستند! (۵۰)

فرعون در میان قوم خود ندا داد و گفت: اى قوم من! آیا حکومت مصر از آن من نیست، و این نهر‌ها تحت فرمان من جریان ندارد؟ آیا نمى ‏بینید؟ (۵۱)

مگر نه این است که من از این مردى که از خانواده و طبقه پستى است و هرگز نمى‏تواند فصیح سخن بگوید برترم؟ (۵۲)

(اگر راست مى‏ گوید) چرا دستبندهاى طلا به او داده نشده، یا اینکه چرا فرشتگان دوشادوش او نیامده ‏اند (تا گفتارش را تایید کنند)؟! (۵۳)

(فرعون) قوم خود را سبک شمرد، در نتیجه از او اطاعت کردند؛ آنان قومى فاسق بودند! (۵۴).

اما هنگامى که ما را به خشم آوردند