سوره اعراف - صفحه 133 قران

و بر دلهایشان مهر مى ‏نهیم تا (صداى حق را) نشنوند؟! (۱۰۰)

اینها، شهر‌ها و آبادی هایى است که قسمتى از اخبار آن را براى تو شرح مى ‏دهیم؛ پیامبرانشان دلایل روشن براى آنان آوردند؛ (ولى آن‌ها چنان لجوج بودند که) به آنچه قبلا تکذیب کرده بودند، ایمان نمى ‏آوردند! این‏گونه خداوند بر دلهاى کافران مهر مى‏ نهد (و بر اثر لجاجت و ادامه گناه، حس تشخیصشان را سلب مى‏ کند)! (۱۰۱)

و بیشتر آن‌ها را بر سر پیمان خود نیافتیم؛ (بلکه) اکثر آن‌ها را فاسق و گنهکار یافتیم! (۱۰۲)

سپس بدنبال آن‌ها (پیامبران پیشین) موسى را با آیات خویش به سوى فرعون و اطرافیان او فرستادیم؛ اما آن‌ها (با عدم پذیرش)، به آن (آیات) ظلم کردند. ببین عاقبت مفسدان چگونه بود! (۱۰۳)

و موسى گفت: «اى فرعون! من فرستاده ‏اى از سوى پروردگار جهانیانم. (۱۰۴)

سزاوار است که بر خدا جز حق نگویم. من دلیل روشنى از پروردگارتان براى شما آورده‏ ام؛ پس بنى اسرائیل را با من بفرست!» (۱۰۵)

(فرعون) گفت: «اگر نشانه‏ اى آورده ‏اى، نشان بده اگر از راستگویانى!» (۱۰۶)

(موسى) عصاى خود را افکند؛ ناگهان اژدهاى آشکارى شد! (۱۰۷)

و دست خود را (از گریبان) بیرون آورد؛ سفید (و درخشان) براى بینندگان بود! (۱۰۸)

اطرافیان فرعون گفتند: «بى‏ شک، این ساحرى ماهر و دانا است! (۱۰۹)

مى ‏خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند؛ (نظر شما چیست، و) در برابر او چه دستورى دارید؟» (۱۱۰)

(سپس به فرعون) گفتند: «(کار) او و برادرش را به تاخیر انداز، و جمع آورى ‏کنندگان را به همه شهر‌ها بفرست... (۱۱۱)

تا هر ساحر دانا (و کارآزموده‏اى) را به خدمت تو بیاورند!» (۱۱۲)

ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: «آیا اگر ما پیروز گردیم، اجر و پاداش مهمى خواهیم داشت؟!» (۱۱۳)

گفت: «آرى، و شما از مقربان خواهید بود!» (۱۱۴)

(روز مبارزه فرا رسید. ساحران) گفتند: «اى موسى! یا تو (وسایل سحرت را) بیفکن، یا ما مى‏ افکنیم!» (۱۱۵)

گفت: «شما بیفکنید!» و هنگامى (که وسایل سحر خود را) افکندند، مردم را چشم‏ بندى کردند و ترساندند؛ و سحر عظیمى پدید آوردند. (۱۱۶)