سوره مومنون - صفحه 289 قران

بگو: «اگر مى ‏دانید، چه کسى حکومت همه موجودات را در دست دارد، و به بى پناهان پناه مى‏ دهد، و نیاز به پناه‏ دادن ندارد؟!» (۸۸)

خواهند گفت: «(همه اینها) از آن خداست‏» بگو: «با این حال چگونه مى‏ گویید سحر شده‏ اید (و این سخنان سحر و افسون است)؟!» (۸۹)

نه، (واقع این است که) ما حق را براى آن‌ها آوردیم؛ و آنان دروغ مى‏ گویند! (۹۰)

خدا هرگز فرزندى براى خود انتخاب نکرده؛ و معبود دیگرى با او نیست؛ که اگر چنین مى ‏شد، هر یک از خدایان مخلوقات خود را تدبیر و اداره مى‏ کردند و بعضى بر بعضى دیگر برترى مى‏ جستند (و جهان هستى به تباهى کشیده مى‏شد)؛ منزه است خدا از آنچه آنان توصیف مى‏ کنند! (۹۱)

او داناى نهان و آشکار است؛ پس برتر است از آنچه براى او همتا قرار مى‏ دهند! (۹۲)

بگو: «پروردگار من! اگر عذابهایى را که به آنان وعده داده مى‏ شود به من نشان دهى (و در زندگیم آن را ببینم) ... (۹۳)

پروردگار من! مرا (در این عذابها) با گروه ستمگران قرار مده!» (۹۴)

و ما تواناییم که آنچه را به آن‌ها وعده مى ‏دهیم به تو نشان دهیم! (۹۵)

بدى را به بهترین راه و روش دفع کن (و پاسخ بدى را به نیکى ده)! ما به آنچه توصیف مى‏ کنند آگاهتریم! (۹۶)

و بگو: «پروردگارا! از وسوسه‏ هاى شیاطین به تو پناه مى ‏برم! (۹۷)

و از اینکه آنان نزد من حاضر شوند (نیز) -اى پروردگار من- به تو پناه مى‏ برم!» (۹۸) (آن‌ها همچنان به راه غلط خود ادامه مى‏ دهند) تا زمانى که مرگ یکى از آنان فرا رسد، مى‏ گوید: «پروردگار من! مرا بازگردانید! (۹۹)

شاید در آنچه ترک کردم (و کوتاهى نمودم) عمل صالحى انجام دهم!» (ولى به او مى‏ گویند:) چنین نیست! این سخنى است که او به زبان مى‏ گوید (و اگر بازگردد، کارش همچون گذشته است)! و پشت سر آنان برزخى است تا روزى که برانگیخته شوند! (۱۰۰)

هنگامى که در «صور» دمیده شود، هیچ یک از پیوندهاى خویشاوندى میان آن‌ها در آن روز نخواهد بود؛ و از یکدیگر تقاضاى کمک نمى‏ کنند (چون کارى از کسى ساخته نیست)! (۱۰۱)

و کسانى که وزنه اعمالشان سنگین است، همان رستگارانند! (۱۰۲)

و آنان که وزنه اعمالشان سبک باشد، کسانى هستند که سرمایه وجود خود را از دست داده، در جهنم جاودانه خواهند ماند! (۱۰۳)

شعله‏ هاى سوزان آتش همچون شمشیر به صورتهایشان نواخته مى‏ شود؛ و در دوزخ چهره‏اى عبوس دارند. (۱۰۴)

(به آن‌ها گفته مى ‏شود:) آیا آیات من بر شما خوانده نمى ‏شد، پس آن را تکذیب مى‏ کردید؟! (۱۰۵)

مى‏ گویند: پروردگارا! بدبختى ما بر ما چیره شد