سوره نور - صفحه 291 قران

هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید؛ و نباید رافت (و محبت کاذب) نسبت به آن دو شما را از اجراى حکم الهى مانع شود، اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید! و باید گروهى از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده کنند! (۲)

مرد زناکار جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج نمى‏ کند؛ و زن زناکار را، جز مرد زناکار یا مشرک، به ازدواج خود در نمى‏ آورد؛ و این کار بر مؤمنان حرام شده است! (۳)

و کسانى که آنان پاکدامن را متهم مى‏ کنند، سپس چهار شاهد (بر مدعاى خود) نمى‏ آورند، آن‌ها را هشتاد تازیانه بزنید و شهادتشان را هرگز نپذیرید؛ و آن‌ها همان فاسقانند! (۴)

مگر کسانى که بعد از آن توبه کنند و جبران نمایند (که خداوند آن‌ها را مى‏بخشد) زیرا خداوند آمرزنده و مهربان است. (۵)

و کسانى که همسران خود را (به عمل منافى عفت) متهم مى‏ کنند، و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یک از آن‌ها باید چهار مرتبه به نام خدا شهادت دهد که از راستگویان است؛ (۶)

و در پنجمین بار بگوید که لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگویان باشد. (۷)

آن زن نیز مى‏ تواند کیفر (زنا) را از خود دور کند، به این طریق که چهار بار خدا را به شهادت طلبد که آن مرد (در این نسبتى که به او مى ‏دهد) از دروغگویان است. (۸)

و بار پنجم بگوید که غضب خدا بر او باد اگر آن مرد از راستگویان باشد. (۹)

و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما نبود و اینکه او توبه‏ پذیر و حکیم است (بسیارى از شما گرفتار مجازات سخت الهى مى‏ شدید)! (۱۰)

مسلما کسانى که آن تهمت عظیم را عنوان کردند گروهى (متشکل و توطئه‏گر) از شما بودند؛ اما گمان نکنید این ماجرا براى شما بد است، بلکه خیر شما در آن است؛ آن‌ها هر کدام سهم خود را از این گناهى که مرتکب شدند دارند؛ و از آنان کسى که بخش مهم آن را بر عهده داشت عذاب عظیمى براى اوست! (۱۱)

چرا هنگامى که را شنیدید