کوه بلند

آسمان گرم تماشای خیابان ها بود\ رگ شهری پرخون\ چشم اندیشه من خواب آلود\ تنگ شد دامنه افکارم\ لکه ابر بهاری آنجاست\ روی آن کوه بلندی که نگاهش به من است\ جاده ها می لغزند\ رود ها پر آبند\ برگ افتادهشاعر:بابک محبوبی (آشنا)