جا مانده

هرشبم خوابی پریشان بود تکرار\ قطاری در سیاهی های شب\ میرفت و من جامانده اش بودم\ و همچون کودکی درمانده از هرسو\ هراسان از پیِ همبازی ام بودم\ برایَم میسُراید سوت غمگین قطار\ از شاعری گمنام\ و من درشاعر:عباس قره خانلو