وداع تلخ

چه بی حالم\ وداعی تلخ اشکی شور را از چشم خونینم \ سرازیر می کند\ اینک به حال سجده افتادم،\ تو گویی سر به زانوی خدا بگذاشتم،\ تا نوازش های او بر سر چو یک مادر دلم احساس می کردم\ دوست را هم من ز کفشاعر:نجات قاضی پور