زیستن

زتکاپوی آدمیان ماتم زده ام!\ می دانند درپایان پوچ و خالی خواهند شد اما می کشند دیگری را؛ قلب ها را ؛عشق را وجدانشان خاموش؛ افکارشان سیاه.\ وای که تاب و تحمل این بدی هارا چگونه دارند؟\ اشک هاشاعر:ملینا تهرانی