جوانه

لبریز از هجوم غمی جاودانه ام من یادگار خستگی چند ساله ام چون دانه گندمی که فتادست گوشه ای از یاد رفته ی غزل عاشقانه ام از بس مرا, دور فلک, دور کرده است از آفتاب روشن و رقص و بهانه ام بر بادرفته,...