آذر عجم

تو را سِزَد که به افسون و شیوۀ کرمَت هزار نقش برافشانی از سرِ قلمَت بیا و پنجه درافکن به تارِ سازِ وجود که بانگِ عشق برآید ز پردۀ عدمَت سرودِ عشرتِ ما را ز سوزِ جان بنواز که مرهمیست نهان در نوای زیر...