جگرم را

جگرم را غم شیدایی سوخت سحرم را شب تنهایی سوخت آنکه یک عمر تماشایم کرد رفت و تصویر تماشایی سوخت گفتمش بی تو چه خوش خاطره را گفت این خاطره رویایی سوخت تا دگر بار طلب کردم می گفت این باده مینایی...